نگاره عروسی زال و رودابه از شاهنامه، دوره صفوی، حدود ۱۶۵۰ میلادی
فرهنگ و رابطه

۸ دقیقه مطالعه ·

خواستگاری در غربت؛ وقتی خانواده‌ها هزاران کیلومتر از هم دورند

خواستگاری هنوز زنده است، اما در خارج از کشور شکلش عوض شده: خانواده‌ای که ایران است، پارتنری که ایرانی نیست، زوجی که خودشان همدیگر را پیدا کرده‌اند. راهنمای خواستگاری امروزی.

نویسنده: تیم دلبند

خواستگاری را همه می‌شناسیم: دسته گل، جعبه شیرینی، سینی چای و جمله معروف «اگر اجازه بدید، بریم سر اصل مطلب». اما برای ایرانی‌های خارج از کشور، این رسم قدیمی کمتر پیش می‌رود که دقیقاً مثل فیلم‌ها باشد. پدر و مادر یکی در تهران است و دیگری در تورنتو، زوج در یک اپلیکیشن با هم آشنا شده‌اند، یا یکی از دو نفر اصلاً ایرانی نیست. این راهنما درباره خواستگاری در همین شرایط است.

۴

مرحله آشنا: خواستگاری، بله‌برون، عقد، عروسی

۲

خانواده؛ نه فقط دو نفر

۱

سینی چای که لحظه را رسمی می‌کند

خواستگاری امروز، چه معنایی دارد

بیشتر زوج‌های ایرانی خارج از کشور، تصمیم ازدواج را خودشان گرفته‌اند. خواستگاری دیگر یعنی اجازه گرفتن از خانواده برای آشنایی نیست؛ بیشتر یعنی احترام گذاشتن به پدر و مادر و آوردن دو خانواده به داخل رابطه. همین تغییر، به زوج‌ها آزادی می‌دهد که خواستگاری را به شکلی برگزار کنند که هم برای خودشان راحت باشد و هم برای بزرگ‌ترها معنا داشته باشد.

وقتی خانواده‌ها در دو کشور هستند

  • خواستگاری تصویری: خیلی از خانواده‌ها خواستگاری را با تماس تصویری برگزار می‌کنند؛ خانواده‌ها هر کدام در خانه خودشان، با گل و شیرینی و چای روی میز. شاید عجیب به نظر برسد، اما برای خیلی‌ها پرمعنا و به‌یادماندنی بوده است.
  • نماینده خانواده: اگر پدر و مادر نمی‌توانند بیایند، یک عمو، خاله یا دوست قدیمی خانواده که در همان شهر است می‌تواند به نمایندگی بیاید.
  • خواستگاری در سفر: بعضی زوج‌ها صبر می‌کنند تا سفر تابستانی به ایران یا سفر پدر و مادر به خارج، و خواستگاری را حضوری برگزار می‌کنند.
  • ترکیبی: یک دیدار کوچک حضوری با هر کس که آنجاست، و تماس تصویری با بقیه خانواده.

خواستگاری دیگر برای اجازه گرفتن نیست؛ برای این است که دو خانواده بگویند: شما را دیدیم، و از این به بعد کنار هم هستیم.

اگر پارتنرتان ایرانی نیست

زوج‌های مختلط هم خواستگاری برگزار می‌کنند، معمولاً به شکل سبک‌تر. خانواده غیرایرانی رسم‌ها را نمی‌شناسد و این وظیفه شماست که از قبل توضیح دهید: گل و شیرینی بیاورند، انتظار پذیرایی مفصل و تعارف داشته باشند، و منتظر جواب در همان شب نباشند. واژه‌های زیر را برایشان ترجمه کنید.

The proposal visit

خواستگاری

دیدار رسمی خانواده داماد از خانواده عروس برای درخواست ازدواج.

The official yes

بله‌برون

مهمانی بعد از خواستگاری که توافق دو خانواده رسمی می‌شود و جزئیات را حرف می‌زنند.

Engagement

نامزدی

دوران و جشن نامزدی؛ در خارج از کشور معمولاً با یک مهمانی جشن گرفته می‌شود.

Marriage gift

مهریه

مبلغ یا هدیه‌ای که در عقدنامه به نام عروس ثبت می‌شود؛ معمولاً با سکه طلا.

ترجمه «dowry» دقیق نیست؛ dowry را خانواده عروس می‌دهد، مهریه حق عروس است.

The marriage ceremony

عقد

مراسم رسمی ازدواج، معمولاً کنار سفره عقد.

The wedding party

عروسی

جشن بزرگ؛ همان چیزی که در ذهن غیرایرانی‌ها از «wedding» هست.

بخش بالایی یک عقدنامه فارسی از سال ۱۸۰۴ با نوارهای خوشنویسی طلایی و لاجوردی و مهر شاهدان
عقدنامه‌ای از سال ۱۲۱۹ قمری (۱۸۰۴ میلادی) که مهریه در آن ثبت می‌شد — کتابخانه کنگره آمریکا، مالکیت عمومی، ویکی‌مدیا کامنز

مهریه؛ حرفی که بهتر است زودتر زده شود

مهریه هنوز یکی از حساس‌ترین بخش‌های خواستگاری است و انتظار خانواده‌ها گاهی خیلی با هم فرق دارد. خیلی از زوج‌های نسل جدید، مهریه نمادین انتخاب می‌کنند: تعداد سکه به اندازه سال تولد عروس، یک جلد دیوان حافظ، یا یک شاخه نبات. مهم این است که دو نفر از قبل به توافق رسیده باشند و مهریه به چانه‌زنی غافلگیرکننده در مجلس خواستگاری تبدیل نشود.

چک‌لیست یک خواستگاری خوب

  • تماس قبلی برای گرفتن اجازه؛ کسی بی‌خبر نمی‌آید.
  • دسته گل بزرگ و جعبه شیرینی از یک قنادی خوب ایرانی.
  • لباس رسمی، اما نه خیلی تشریفاتی.
  • پدر و مادر (یا نماینده‌شان) صحبت را شروع کنند.
  • زمانی برای حرف زدن خصوصی دو نفر.
  • جواب در همان شب داده نمی‌شود؛ صبور باشید.

هر خواستگاری با یک آشنایی شروع می‌شود

دلبند اپلیکیشن آشنایی جامعه ایرانی است، برای کسانی که دنبال رابطه جدی‌اند؛ با پیشنهاد افراد نزدیک شما و اتاق‌های گفت‌وگوی شهری. دانلود رایگان برای آیفون.

مقاله‌های دیگر